Bilinen bir olay, kişi, nükte, fıkra, atasözünü dolaylı biçimde anlatma sanatıdır. Telmihin başarılı olması için okuyucunun dolaylı anlatıma konu olan düşünceyi kolayca anlayabilmesi gerekir. Divan edebiyatında özellikle dinsel öyküler, din büyükleri ile kahramanları, Kur’an ayetleri ve mesnevi kahramanları telmih konusu olmuştur. Örneğin:
Ey nâme sen ol mâh-likâdan mı gelirsin
Ey Hudhad-i ümmid Saba'dan mı gelirsin
Nîbî
Şair, ikinci dizedeki "Saba" ile Süleyman-Belkıs" kıssasını anımsatıyor.
Bir mısrada veya cümlede geçmişte yaşanmış olan, herkesçe bilinen bir olayı veya şahsı hatırlatmaya telmih denir.
Söz arasında herkesin bildiği bir olaya ya da kişiye işaret etme sanatı.
Telmih (Hatırlatma) Örnekleri:
*Aşk-ı sadık menem Mecnun'un adı var.
*Vefasız Aslıya yol gösteren bu,
Keremin sazına cevap veren bu.
*Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhidi
Bedri aslanları ancak bu kadar şanlı idi.
*Ekmek Leyla oldu bire dostlarım,
Mecnun olup ardı sıra giderim.
*Şu Boğaz harbı nedir? Var mı ki dünyada eşi?
En keşif orduların yükleniyor dördü beşi.
*Yırtarım dağları enginlere sığmam taşarım.
*Gökyüzünde İsa ile,
Tur dağında Musa ile ,
Elindeki asa ile,
Çağırayım Mevlam seni.
