Siper, savaşta birbirleri ile sıcak temas halindeki kuvvetlerin, güçlerini nispeten savunma ağırlıklı olarak birbirlerine yöneltebilmelerine imkan sağlar ve esas olarak toprağın kazılması ve arkasına saklanılacak şekilde biçimlendirilmesi ile oluşturulur. Bu şekilde yapılan savaşa ise siper savaşı adı verilir.
Savaşın gerçekleştiği en ön saflarda, parça parça ya da kanallar halinde açılan siperler sayesinde hem hat boyunca yerleşmiş ordu birlikleri arasındaki kaynak aktarımı mümkün hale gelebilmekte hem de savunulacak alanın fiziki ve asgari sınırları belirlenmektedir. Siperler, düşman kuvvetlere birbirlerine karşılıklı olarak tüfekler, ağır silahlar ve kimyasal silahlar ile fiili saldırıda bulunma imkanı sağlar. Ancak bu tür bir saldırı, siperler sayesinde karşı saldırıya karşı eş zamanlı bir korunmayı da beraberinde taşımaktadır. Siperler, özellikle savaş esnasında insani askeri gücün devamlılığı ve lojistik anlamda da ordular için oldukça işlevseldir.
Siperler ile düşmana karşı sürekli bir tehdit algılaması yaratılarak aynı zamanda psikolojik bir harp de yürütülür.
Çanakkale Savaşı, II. Dünya Savaşı, İran-Irak Savaşı 20. yüzyıla ait siperlerin görülebileceği savaşlardır.
